به بهانه ی بزرگداشت حافظ

شکر شکن شوند همه طوطیان هند

زین قند پارسی که به بنگاله می رود

........................

در سراسر دنیا افغان ها تنها هم زبون های ما هستند که با اندکی تفاوت به زبان فارسی صحبت می کنند

چرا که زبان فارسی به شکلی که ما حرف می زنیم و می فهمیم در تاجیکستان رایج نیست.

ورود افغان ها به ایران بر می گرده به شروع جنگ های داخلی اونا.

فکر می کنم دوم یا  سوم دبستان بودم که شهر سردسیر ما از نعمت گاز!! برخوردار شد.

جالبه نه؟گازی که جنگ و توپ و تانکشو مرز نشینان تحمل کرده بودند و خودشون آخر سر همه ازش برخوردار شدن

تازه اوضاع ما خوب بود.یه دوست مریوانی داشتم تو خوابگاه سال آخر خواهرش زنگ زد که روژان نمی دونی چه قد خوبه گاز . امسال دیگه لازم نیست زمستان 4 تا پشمی رو هم بپوشیم!!!

کسی یادشه صف های نفت و .....

من که خوب یادمه

داشتم می گفتم اون وقتا یه کارگر افغان تو کوچه ما زیر آفتاب تو گرما و سرما مسیر لوله ها رو می کند و من همیشه فکر می کردم اون کثیفه!!! چون افغانیه!

تا مدت ها برخوردهای بد ما با افغان ها ادامه داشت.

حتما دزدن ...حتما به دخترا تجا.وز می کنن ...مدرسه نباید برن... دانشگاه حرفشو نزن!

اما واقعا کدوم یکی از ما تا حالا افغانی رو دیدیم که دست گدائی طرف ما دراز کنه

غیر از اینه که زیر بار سخت ترین کارها می رفتن و  با کمترین دستمزد

اونا با وجود اینکه جنگ زده بودن خونه و زندگی و همه چیزشون رو گذاشتن و به ما پناهنده شدن ما چه برخوردی باهاشون کردیم؟

غیر از تنفر و تمسخر؟؟؟؟؟

حالا اگه روزی روزگاری گذر ما به اون سرزمین بیفته انتظار چه برخوردی داریم؟

البته من منکر این نیستم که خیلی ها هم سعی کردن کمکی کنن یا اگرنه حداقل بار بیشتری رو دوششون نذارن و به غمشون اضافه نکنن

به تنها هم زبون های ما تو این کره خاکی

.....................................

امروز ٢٠ مهر روز بزرگداشت حافظه

حافظ شیراز نه...حافط ایران نه...حافظ همه دنیا

شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است

آفرین بر نفس دلکش و لطف سخنش

 

 

/ 15 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نسیم

بعد از خوندن کتابای خالد حسینی دیدم به افغانیا عوض شد. نه همه شون ولی خب دیگه مث قدیم ازشون بدم نمیاد.

مریم

سلام موافقم باهات در مورد هموطنان تاریخیمون می دونی خیلی وقته که نوشته هاتو می خونم و خیلی احساسات و تفکراتمون شبیه همه بجز علاقه به حیوانات چون من از تمام حیوانات وحشت می کنم و می ترسم حتی یه مورچه کوچولو

تنهایی پرهیاهو (مهتاب)

حرفاتو قبول دارم ولی منم ازشون میترسم خیلی زمان میبره تا این حس از بین بره. همه جا خوب و بد هست ولی این حرفت جالب بود که کدوم افغانی دست گدایی جلوتون دراز کرده ؟ در واقع هیچکدوم یا حداقل من ندیدم ولی هیچکس به این موضوع فکر نمیکنه

ملودی

سلام عزیزم.از اون جوجه کاسکو خبری داری؟الان تهرانه؟آخه من می خوام واسه مامانم یکی بگیرم.دنبال یه جای مطممئن بودم که ازش بخرم.منتظر خبرت هستم.[چشمک]

ملودی

روناک جون قربونت این ملودی من نیستم تو بلاگم نوشته بودی راجع به کاسکو[ماچ] خواستم بگم برای اون ملودی که کامنت گذاشته بنویسی[نیشخند]

زن متاهل

چقدر این پستت حقیقت بوده ممنونم ازت به عنوان یک افغانی ومن به نماینده گی از همه هموطنانم از اول معذرت میخوام به خاطر این همه اشتباهاتی که مرتکب شدند وهم تشکر میکنم که این همه سال تحمل شان کردید ولی یک چیز ایرانی میگویند چرا حالا که کشورشان نسبتا ارامه نمیروند کشورشان میدانی اکثرا الان اونجا کس های اند که اونجا دنیا امدند بزرگ شدند مدرسه رفتند عاشق شدند ونمیتوانند این همه خاطره را از خودشان جدا کنند حتا اونجا بیشتر از وطن ابایی شان دوست دارند حتا کشورشان را هرگز ندیدند واینه که بدترین شکنجه ها را تحمل میکنند ولی حاضر به ترک اونجا نیستند یک کم سخته